پنجشنبه ۰۹ بهمن ۱۳۹۹ - ۱۴:۲۵
کد خبر: ۴۸۳۰۶
تاریخ انتشار: ۲۳ دی ۱۳۹۹ - ۱۶:۰۱
تیتر20 بررسی می کند:
نمی توان تنها افزایش تولید را هدف نهایی صنعت فولاد دانست. تکنولوژی نیز باید پا به پای این صنعت رشد کرده و خود را به روز کند زیرا فولاد با تکنولوژی قدیمی هیچ قدرتی برای رقابت در بازارهای جهانی نخواهد داشت.
تکنولوژی را فدای تولید فولاد نکنیم/ فولاد با تکنولوژی قدیمی هیچ قدرتی برای رقابت در بازارهای جهانی نخواهد داشت
تیتر20 - صنعت فولاد کشور که این روزها در کش و قوس های قیمت گذاری قرار دارد باید تا سال 1404 به تولید 55 میلیون تن دست پیدا کرد و بخشی از این تولید را راهی بازارهای صادراتی کند.

هرچند این روزها وزارت صمت و مجلس در تلاش هستند تا آشفتگی های بازار فولاد کم شود، اما تصمیمات ناگهانی باردیگر بازار را ملتهب می کند. کاهش قیمت پایه فولاد از 80 درصد به 70 درصد شمش cis باعث شده تا تولیدکنندگان و حتی مدیران بورس کالا نیز نگران شوند.

این اتفاق در حالی رخ داده است که صنعت فولاد خود را برای تولید 55 میلیون تن در سال 1404 آماده می کند. هدفی که سال هاست برای توسعه این صنعت در دستور کار قرار گرفته و سرمایه گذاری بسیاری برای آن انجام گرفته است. 

اما سوال مهم آن است که آیا صنعت فولاد بدنبال تولید فولاد است یا توسعه تکنولوژی، درواقع باید دید اولویت این صنعت برای چشم انداز پیش رو چیست. 

در سال های اخیر توازن زنجیره و تامین مواد اولیه اصلی ترین هدف دولت و سازمان های وابسته به بخش معدن و صنایع معدنی در صنعت فولاد بوده است. دولت در این سال ها تلاش کرد ظرفیت تولید در این صنعت را افزایش داده و سهم تولیدی ایران را بالا ببرد. اتفاقی که می تواند رشد درآمدهای صادراتی را به همراه داشته و نیاز داخل را تامین کند. اما آیا به همین اندازه به توسعه فناوری و تکنولوژی ساخت فولاد هم توجه شده است؟ آیا این موضوع اولویت جدی دولت برای توسعه صنعت فولاد است؟ 

تحریم ها در سال های اخیر مشکلات زیادی برای صنایع کشور ایجاد کرد، اتفاقی که باعث شد بحث بومی سازی در دستور کار فعالان صنعتی قرار بگیرد. 

عدم واردات قطعات و تکنولوژی می توانست تهدیدی بزرگ برای صنعت فولاد باشد اما فولادسازان خود  دست بکار شده تا این موضوع را حل کنند. 

البته در این باره کارشناسان صنعت فولاد معتقدند پایه های این صنعت حتی پیش از پیروزی جمهوری اسلامی درست چیده شده است و با گذشت زمان و کسب تجربه وابستگی به کشورهای دیگر در حوزه فناوری و تکنولوژی کمتر شد.

توسعه فناوری و تکنولوژی در سال های اخیر شتاب بیشتری به خود گرفته است، هرچند دولت بر بومی سازی تاکید دارد اما سرمایه گذاری از سوی فولادسازان به ویژه غول های فولادی همچون مبارکه در این زمینه با جدیت انجام گرفت. 

امروز فولاد ایران از نظر کیفی در جهان حرفی برای گفتن دارد و می توان گفت چندان مشکلی در این زمینه وجود ندارد. اما این در حالی است که تکنولوژی های روز دنیا با شتاب در حرکت هستند، صنعت فولاد ایران نیز باید خود را با این سرعت به روز کند اما وجود مشکلات نقدینگی و همچنین تحریم می تواند سد راه این پیشرفت باشد. 

در چنین مرحله ای بخش خصوصی می تواند نقش مهمی ایفا کرده و با تولیدکنندگان تکنولوژی جهان ارتباط برقرار کند.

هرچند تولید 55 میلیون تن فولاد برای کشور امری مهم است اما نباید  فولادی با کیفیت پایین و تکنولوژی قدیمی راهی بازار صادراتی شود. در این زمینه باید حمایت های لازم از تولیدکنندگان فولاد و بخش خصوصی انجام شود تا در کنار افزایش ظرفیت تولید، تکنولوژی نیز توسعه پیدا کند. اما بررسی وضعیت روز فولاد حاکی از خود تحریمی است که می تواند تبعاتی بدتر از تحریم های امریکا داشته باشد.

تصمیمات ناگهانی برای صنعت فولاد از سوی دولت تولیدکنندگان را نگران کرده است، چنین نگرانی می تواند مدیران را از مسیر اصلی دور کرده و گرفتار حواشی پیش آمده کند. زمانی که بازار فولاد در داخل آشفته و صادرات با سختی های زیادی انجام می شود چطور می توان بر طرح های توسعه و ارتقا تکنولوژی برنامه ریزی دقیق داشت؟ اگر قرار است صنعت فولاد به روز و توسعه یافته محصول خود را راهی بازارهای صادراتی کند، باید دولت دست از دخالت های دستوری در آن بردارد.

درنتیجه نکته مهم آن است که نمی توان تنها افزایش تولید را هدف نهایی صنعت فولاد دانست. تکنولوژی نیز باید پا به پای این صنعت رشد کرده و خود را به روز کند زیرا فولاد با تکنولوژی قدیمی هیچ قدرتی برای رقابت در بازارهای جهانی نخواهد داشت. 

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: