بیمه آرمان؛ تعادل ریسک در سایه فروش بالا/ وقتی کیفیت پرتفوی از حجم فروش سبقت می‌گیرد

تیتر 20- همیشه حجم حق‌بیمه، شاخص نهایی برای قضاوت عملکرد یک شرکت بیمه‌ نیست، بلکه گاهی اوقات کیفیت پرتفوی، مسیر آینده را شفاف‌تر از ارقام درشت نشان می‌دهد. عملکرد ۹‌ماهه نخست بیمه آرمان در سال جاری، گویای همین موضوع است. داده‌ها نشان می‌دهد آرمان، یکی از پر ازدحام‌ترین دوره‌های فروش را تجربه کرده، اما مهم‌تر از حجم فروش، نحوه توزیع ریسک و نشانه‌های بلوغ تدریجی پرتفوی است.

از فروش بالا تا نسبت خسارت
بیمه آرمان در ۹ ماهه امسال بیش از ۲۰.۷ هزار میلیارد ریال حق‌بیمه صادر کرده است. این رقم، جایگاه شرکت را از منظر توان فروش و گستره عملیات تثبیت می‌کند. این سطح از تولید، بدون برخورداری از شبکه فروش فعال، تنوع محصول و کشش بازار امکان‌پذیر نیست. به تعبیر دیگر، قبل از بررسی ساختار ریسک، باید پذیرفت آرمان از منظر توان جذب بازار، موقعیت قابل قبولی دارد و این مزیت، پیش‌نیاز هر اصلاح ساختاری در پرتفوی محسوب می‌شود.

در کنار فروش، نسبت خسارت، از مهم‌ترین شاخص‌های سنجش کیفیت عملیات بیمه‌ای است. در بازه زمانی بررسی‌شده، مجموع خسارت پرداختی شرکت حدود 10 هزار میلیارد ریال، یعنی نزدیک به نیمی از حق‌بیمه تولیدی بوده است. این نسبت در نگاه اول ممکن است چالش‌برانگیز به نظر برسد، اما خوانش دقیق‌تر آن نشان می‌دهد مسئله اصلی در ترکیب رشته‌ها نهفته است.

از ستون درآمدی تا آزمون مدیریت هزینه
بیمه شخص ثالث با سهم تقریبی ۴۰ درصدی از کل پرتفوی، همچنان پیشران اصلی درآمد بیمه آرمان است. اتکای بالا به ثالث، از یک‌سو، ثبات جریان فروش را تضمین می‌کند و از سوی دیگر، فشار خسارتی اجتناب‌ناپذیری را به تراز شرکت تحمیل می‌نماید. پرداخت بیش از ۶.۴ هزار میلیارد ریال خسارت در این رشته، نشان می‌دهد آرمان در یکی از پرریسک‌ترین بخش‌های صنعت بیمه، سهم بازار معناداری دارد که اگرچه سودآوری کوتاه‌مدت را محدود می‌کند، اما جایگاه عملیاتی را در بازار تثبیت کرده است.

رشته درمان نیز با حدود ۱۶ درصد سهم از حق‌بیمه، یکی از محورهای مهم پرتفوی آرمان محسوب می‌شود. نسبت بالاتر خسارت به درآمد در این بخش، بازتاب واقعیت‌های ساختاری بیمه درمان در کشور است. نکته مثبت برای آرمان، شفاف بودن این ریسک و قابلیت مدیریت آن از مسیر اصلاح قراردادها، کنترل هزینه و طراحی مجدد پوشش‌هاست که بسیاری از شرکت‌های بیمه در حال حرکت به سمت آن هستند.

نقطه تعادل پرتفوی
در بین رشته‌ها، بیمه مسئولیت یکی از روشن‌ترین نقاط قوت عملکرد ۹‌ماهه بیمه آرمان است. این رشته با سهم نزدیک به ۱۶ درصد از حق‌ بیمه و تنها ۵ درصد از خسارت پرداختی، نقش مهمی در تعدیل ریسک کل پرتفوی ایفا کرده است. این نسبت نشان می‌دهد شرکت در این بخش، قیمت‌گذاری و انتخاب ریسک مناسبی داشته و این ظرفیت می‌تواند در آینده پررنگ‌تر شود.

عملکرد بیمه‌های مهندسی و هواپیما نیز تصویری از مدیریت ریسک کنترل‌شده ارائه می‌دهد. سهم پایین خسارت در برابر حق ‌بیمه، به‌ویژه در بیمه هواپیما که خسارت پرداختی آن تقریباً ناچیز بوده، نشان می‌دهد آرمان توان ورود هدفمند به حوزه‌های تخصصی و کم‌ریسک‌تر را دارد. اگرچه این بخش‌ها از نظر حجم کوچک‌ترند، اما از منظر کیفیت سود، اهمیت ویژه دارند.

عملکرد یک‌ماهه آذرماه امسال نیز تا حد زیادی تداوم روند تجمعی شرکت را تأیید می‌کند. حفظ سهم رشته‌های کم‌خسارت در کنار مدیریت بار هزینه‌ای ثالث و درمان، نشان می‌دهد الگوی پرتفوی آرمان، دچار نوسان‌های ناگهانی نشده و شرکت از ثبات عملیاتی برخوردار است. اهمیت این مزیت در صنعت بیمه، کمتر از رشد فروش نیست.

تقویت سرمایه، پشتوانه اصلاح پرتفوی
افزایش سرمایه بیمه آرمان به ۸.۵ هزار میلیارد ریال را باید مکمل طبیعی این عملکرد دانست. این اقدام، ظرفیت نگهداری ریسک شرکت را افزایش داده و امکان اصلاح ترکیب پرتفوی به نفع رشته‌های کم‌نوسان‌تر را فراهم می‌کند. مهم‌تر آنکه برنامه افزایش سرمایه تا ۱۴ هزار میلیارد ریال در آینده، چشم‌انداز روشنی از تقویت توانگری مالی و ایفای تعهدات، که مستقیماً بر کیفیت رشد دوره‌های آتی اثرگذار خواهد بود، ترسیم می‌کند.

در کنار افزایش سرمایه ثبت‌شده، آزادسازی بخشی از منابع بلوکه‌شده و بهبود انعطاف مالی شرکت نیز اهمیت دارد، زیرا این منابع می‌توانند به‌صورت هدفمند در تقویت رشته‌های سودمحور و کنترل ریسک‌های مزمن استفاده شوند. این کار، امکان عبور تدریجی از پرتفوی مبتنی بر اجبار بازار را به‌سمت پرتفوی مبتنی بر انتخاب مدیریتی فراهم می‌کند. نتیجه آن، ارتقای کیفیت سود و پایداری عملکرد در بازه‌های زمانی بعدی است.

با بررسی عملکرد بیمه آرمان منتهی به آذرماه 1404 می‌توان گفت شرکت از مرحله جذب بازار عبور کرده و در آستانه تصمیمات مهم پرتفویی قرار دارد. فروش بالا، شبکه عملیاتی فعال و تقویت سرمایه، نقاط اتکای اصلی این دوره هستند. در مقابل، توسعه رشته‌هایی مانند مسئولیت، مهندسی و بیمه‌های تخصصی، مسیر حرکت شرکت را از رشد پرحجم به رشد باکیفیت و پایدار تغییر می‌دهد.