گل گهر در مسیر تبدیل به هاب معدن و انرژی کشور

تیتر20- ترکیب پروژه‌ های صنعتی، انرژی، لجستیک و آموزشی نشان می‌ دهد گل‌ گهر در حال عبور از یک شرکت معدنی صرف به یک هاب یکپارچه صنعتی–انرژی در جنوب شرق کشور است.

افتتاح کارخانه احیای مستقیم مگامدول ۱.۷ میلیون تنی شرکت جهان فولاد سیرجان مهم ‌ترین حلقه صنعتی این بسته سرمایه ‌گذاری است. این پروژه با ظرفیت تولید گسترده آهن اسفنجی، در عمل یک گام رو به جلو در تکمیل زنجیره ارزش فولاد محسوب می ‌شود. در شرایطی که تأمین پایدار مواد اولیه یکی از چالش ‌های فولادسازان است، افزایش ظرفیت احیا می ‌تواند هم نیاز داخل را پوشش دهد و هم دست بالاتری در صادرات ایجاد کند. این اقدام، جایگاه منطقه گل ‌گهر را از یک تأمین ‌کننده سنگ ‌آهن به بازیگری اثرگذار در حلقه ‌های میانی زنجیره فولاد ارتقا می‌ دهد.

اما دو پروژه نیروگاهی (خورشیدی ۴۰ مگاواتی و موتور گازسوز ۱۵ مگاواتی) را باید در چارچوب بحران مزمن انرژی کشور تحلیل کرد. صنایع فولادی طی سال ‌های اخیر بارها با محدودیت برق و گاز رو به‌ رو بوده ‌اند. سرمایه‌ گذاری گل‌ گهر در حوزه تولید برق خود تأمین، یک مزیت رقابتی جدی ایجاد می ‌کند. نیروگاه خورشیدی علاوه بر کاهش ریسک قطعی برق، پیام روشنی درباره حرکت به سمت انرژی ‌های پاک دارد، موضوعی که در بازارهای صادراتی نیز اهمیت فزاینده ‌ای یافته است. همزمان، نیروگاه گازسوز انعطاف‌ پذیری عملیاتی مجموعه را بالا می ‌برد. به بیان دیگر، گل‌ گهر در حال ساخت «سپر انرژی» برای حفظ پایداری تولید است.

پایانه ریلی و سایت انباشت و برداشت گندله، شاید در ظاهر پروژه ‌ای زیرساختی باشد، اما در عمل می ‌تواند هزینه ‌های حمل ‌و نقل را به شکل محسوسی کاهش دهد. در صنعتی که حاشیه سود به شدت به قیمت تمام‌شده وابسته است، بهینه ‌سازی لجستیک یک مزیت استراتژیک محسوب می ‌شود. اتصال مؤثرتر به شبکه ریلی، سرعت جا به ‌جایی مواد اولیه و محصول نهایی را افزایش می ‌دهد و امکان توسعه صادرات را تسهیل می‌ کند. این پروژه، گل ‌گهر را به یک گره لجستیکی مهم در زنجیره فولاد کشور تبدیل می‌ کند.

پروژه هنرستان صنعت گل‌گهر در کنار پروژه‌ های سخت‌افزاری، بعد نرم توسعه را تقویت می ‌کند. کمبود نیروی انسانی ماهر یکی از چالش‌ های صنایع معدنی و فولادی است. ایجاد یک مرکز آموزشی تخصصی با زیربنای قابل توجه، نشان‌ دهنده نگاه بلند مدت به تأمین سرمایه انسانی است. این اقدام نه ‌تنها هزینه جذب نیروی متخصص را کاهش می ‌دهد، بلکه پیوند صنعت و آموزش را تقویت کرده و به توسعه پایدار منطقه کمک می ‌کند.

اجرای فاز نخست زیرساخت شهرک صنعتی گل‌ گهر را باید بستر ساز شکل ‌گیری یک اکوسیستم صنعتی پیرامونی دانست. حضور صنایع پایین ‌دستی و مکمل در مجاورت هسته معدنی–فولادی، هم ‌افزایی اقتصادی ایجاد می‌ کند و وابستگی منطقه به یک محصول خاص را کاهش می ‌دهد. این سیاست می ‌تواند گل‌ گهر را از یک قطب تک‌ محصولی به یک خوشه صنعتی چندلایه تبدیل کند.

مجموع سرمایه ‌گذاری حدود ۳۰ هزار میلیارد تومانی در این ۶ پروژه، پیام روشنی به بازار مخابره می ‌کند. گل‌ گهر در حال تثبیت جایگاه خود به عنوان یکی از پیشران ‌های صنعتی کشور است. افزایش ظرفیت تولید، تأمین انرژی پایدار، بهبود لجستیک و سرمایه ‌گذاری در آموزش، چهار ضلع یک استراتژی منسجم هستند. چنین ترکیبی می‌ تواند سهم گل‌ گهر را در تولید ملی فولاد افزایش دهد و قدرت چانه‌ زنی آن را در بازارهای داخلی و صادراتی بالا ببرد.

از منظر منطقه‌ ای نیز این پروژه ‌ها سیرجان را بیش از پیش به یک قطب صنعتی تبدیل می‌ کند. اشتغال ‌زایی مستقیم حدود ۵۰۰ نفر شاید در مقیاس ملی عدد بزرگی نباشد، اما اثرات غیرمستقیم آن در زنجیره تأمین و خدمات وابسته می‌ تواند چند برابر باشد. علاوه بر آن، توسعه زیرساخت و آموزش، ماندگاری جمعیت و کاهش مهاجرت نیروی کار را به دنبال خواهد داشت.

افتتاح این ۶ پروژه را باید بخشی از یک راهبرد کلان دانست آن هم تبدیل گل ‌گهر به هاب یکپارچه معدن، فولاد و انرژی است. این رویکرد، هم ریسک ‌های تولید را کاهش می ‌دهد و هم ظرفیت رشد آینده را افزایش می‌ دهد. اگر این مسیر با ثبات سیاستی و حمایت زیرساختی همراه شود، گل ‌گهر می ‌تواند نقش پررنگ ‌تری در تحقق اهداف تولید فولاد کشور و تقویت صادرات غیرنفتی ایفا کند. نقشی که فراتر از یک شرکت معدنی، به یک بازیگر راهبردی در اقتصاد صنعتی ایران شباهت دارد.